Liturgiczne zagadnienia

Wielu z nas, wierzących w Boga, a także niewierzących, Ci co chodzą do kościoła co niedzielę, a także Ci którym czasem, w natłoku codziennych obowiązków czasami to umyka i opuszczają niedzielną Eucharystię. Każdy kiedyś się zastanawiał, co tak naprawdę jest konieczne do odprawienia Mszy świętej. Dla księży jest to oczywiste, przez co też o tym nigdy nie wspominali, na przykład na kazaniu. A dla nas, typowych wiernych jest to właściwie nieistotne. Ale ludzie jak to ludzie, są ciekawscy i, mimo że ciekawość to pierwszy stopień do piekła wytłumaczmy sobie czym są trzy wybrane akcesoria znajdujące się w kościele i używane praktycznie przy każdej sprawowanej w danym kościele mszy.

monstrancja

Monstrancja

To słowo brzmi poważnie i tak powinno. Słowo monstrancja pochodzi od łacińskiego słowa „monstrare” które oznacza pokazywać, prezentować. Monstrancja to nic innego jak naczynie liturgiczne, które w kościele katolickim używane jest do umieszczania w nim konsekrowanej hostii, celem wystawiania jej na ołtarz podczas nabożeństw. Monstrancji używa się także podczas błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem, kiedy to kapłan podnosi ją ku górze i dokonuje błogosławieństwa wiernych zebranych w kościele.
Wiemy już jedno, więc przejdźmy dalej. Czym jest ornat? Ornat, który podobnie pochodzi z łacińskiego słowa ornare co oznacza ozdabiać to nic innego jak główna szata liturgiczna zakładana przez kapłana do sprawowania mszy świętej i tych czynności, które bezpośrednio się z nią łączą. W obrządku bizantyjskim zamiast ornatu używa się felonionu. Ornat symbolizuje obowiązki związane z wykonywaniem czynności kapłańskich i jest symbolem ofiary krzyżowej Chrystusa.
Ostatnim z zagadnień jest paschał. Jest to woskowa świeca, którą zapala się w Wigilię Paschalną i ustawia w centrum kościoła. Świeca ta pełni symbol zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.